Origineel: Licht van apparaten
We weten al dat de functie van randlijm en skeletlijm fixeren is, dus gebruiken ze beide een harde lijm, meestal epoxy. Veelgebruikte epoxylijmen zijn er in één- en tweecomponentenvarianten. Bij ééncomponentenlijm is de lijmbasis en de verharder al door de leverancier voorbereid. Deze lijm moet meestal gekoeld bewaard worden om uitharding bij kamertemperatuur te voorkomen en de prestaties te verminderen. Tweecomponentenlijm bestaat uit de lijmbasis en de verharder en kan bij kamertemperatuur bewaard worden. Het is echter belangrijk om de componenten in de juiste verhouding te mengen, anders droogt de lijm mogelijk niet goed.
Vele jaren geleden was de prijs van ééncomponentlijmen hoger, terwijl de prijs van tweecomponentlijmen lager was. Veel fabrikanten gaven de voorkeur aan tweecomponentlijmen vanwege kostenoverwegingen, maar deze zijn gevoelig voor uithardingsfouten als gevolg van onjuiste verhoudingen of ongelijkmatige menging. De laatste jaren is de prijs van ééncomponentlijmen geleidelijk gedaald, terwijl tweecomponentlijmen hun prijsvoordeel vrijwel hebben verloren. De meeste fabrikanten gebruiken nu voornamelijk ééncomponentlijmen. Het aanbrengen van randkolommen is echter onderverdeeld in aanbrengen op het eindvlak en aanbrengen op de verbinding, en de lijmen die in deze twee processen worden gebruikt, verschillen. De lijm die wordt gebruikt voor aanbrengen op het eindvlak wordt aangebracht op het verbindingsvlak van de magnetische kernassemblage, waarbij hoge eisen worden gesteld aan de deeltjesgrootte van de lijm. Als de deeltjesgrootte van de lijm te groot is, komt dit neer op een indirecte vergroting van de luchtspleet van de transformator, wat direct de inductantie van de transformator beïnvloedt.
Ten tweede moet bij het aanbrengen van lijm op het eindvlak ook rekening worden gehouden met de hardheid van de lijm. Het oppervlak van de magnetische kern dat met lijm is bedekt, is relatief groot. Als de lijm hard en gespannen is, kan dit direct leiden tot scheuren in de magnetische kern. Daarom is het noodzakelijk om lijm met een gemiddelde hardheid te gebruiken. Voor het aanbrengen van lijm op de verbinding van de randpijlers zijn de eisen aan de lijm zelf minder hoog. Er moet echter wel op gelet worden dat de randpijler voldoende bedekt is met lijm, anders kan er geen effectieve spanning op de magnetische kern worden uitgeoefend en kan de inductantie van de transformator tijdens veroudering bij hoge temperaturen afnemen. Het aanbrengen van lijm op de middenpijler dient om ruis te verminderen en hiervoor wordt een zachte lijm gebruikt. Het is belangrijk om de hoeveelheid lijm die wordt aangebracht redelijk te controleren. Te veel lijm kan na het uitharden uitzetten en de inductantie beïnvloeden; te weinig lijm zorgt ervoor dat het gewenste effect niet wordt bereikt. Voor het daadwerkelijke gebruik is het raadzaam om 2/3 tot 3/4 van het volume van de luchtspleet te gebruiken voor het doseren van de centrale kolom.
Over het algemeen hebben transformatorfabrieken de grootste hoeveelheid lijm nodig voor de randkolommen en de middenkolommen, maar de lijmsoorten die hiervoor gebruikt worden, zijn verschillend en kunnen gemakkelijk verward worden. Daarom is het het beste om twee kleuren te gebruiken om ze te onderscheiden en zo te voorkomen dat de verkeerde gebruikt worden. Perifere dosering wordt voornamelijk gebruikt door eindklanten om lijm in de binnenkant van de transformator te injecteren, en de eisen zijn relatief laag. Er wordt doorgaans zachte lijm gebruikt, die de trekkracht op de magnetische kern na uitharding vermindert. Lijm die aan de lucht droogt, kan het productieproces en de kosten van transformatoren verlagen. Het is belangrijk om te weten dat alle lijmen chemische stoffen zijn en een bepaalde houdbaarheid hebben. Lijm die na de houdbaarheidsdatum minder goed presteert, kan dan niet meer gebruikt worden.
Wat betreft het gehele transformator-lijmproces: als uitharding vereist is, is het belangrijk om nauwlettend op de temperatuur en de uithardingstijd te letten om ervoor te zorgen dat de lijm volledig uithardt en het maximale effect bereikt. De gebruikelijke uithardingstemperatuur voor lijm ligt tussen 100 en 120 ℃, en de uithardingstijd moet tussen 0,5 en 1 uur liggen.
Geplaatst op: 15 oktober 2024
